چرا باید در ازای داده هایمان پول دریافت کنیم؟

در دنیای حاضر ما در معرض شکل جدیدی از فقر جمعی هستیم که بسیاری از ما نسبت به آن غافل هستیم.

جنیفر زو اسکات کارآفرین و تکنولوژیست

در طی دو دهه اخیر دارایی شگفت انگیز ظهور کرده است و تولید ثروت را با سرعتی سرسام آور ممکن شده است. این ابزار قدرتمند، به مشاغل کمک کرده است تا بینشی عمیق در رابطه با مشتر و بهره وری عملیاتیشان داشته باشد و از این طریق رشد فوق العاده عالی را برایشان به ارمغان آورده است. این ابزار همچنین امکانی برای دستکاری در انتخابات یا سواستفاده های سیاسی فراهم کرده است.

این دارایی معجزه آسا چیست؟ بله درست حدس زده اید: داده است.

۷ شرکت از ۱۰ شرکت برتر و با ارزش در جهان، جزو شرکت های فناوری محور هستند که یا مستقیماً از داده ها سود کسب می کنند و یا از طریق داده های هسته ای قدرت می گیرند. بررسی های متعدد نشان می دهد که اکثریت قریب به اتفاق تصمیم گیرندگان کسب و کار، داده ها را به عنوان یک دارایی اساسی برای موفقیت در نظر می گیرند. همه ما تجربه کرده ایم که چگونه داده ها می توانند الگوی اصلی زندگی شخصی، اقتصادی و سیاسی ما را تغییر دهند.

منبع وبسایت ویژوآل کپیتالیست دات کام، سال ۲۰۱۹

هرکسی صاحب داده باشد ، مالک آینده است.

اما چه کسی داده ها را تولید می کند؟اکثریت ما یک تلفن هوشمند، چندین حساب در شبکه های اجتماعی اجتماعی داریم و در هفته گذشته چندین بار به Google رجوع کرده ایم و موضوعی را جستجو کرده ایم.

بله! همه ما تولید کننده داده هستیم.

تخمین زده می شود که تا سال ۲۰۳۰، یعنی ۹ سال دیگر، حدود ۱۲۵ میلیارد دستگاه متصل در جهان وجود داشته باشد. این به طور متوسط حدود ۱۵ دستگاه به ازای هر نفر است. ما در حال حاضر هر روز داده تولید می کنیم و به طور تصاعدی داده بیشتری تولید خواهیم کرد.

درآمد مشترک گوگل ، فیس بوک و تنسنت در سال ۲۰۱۸، ۲۳۶ میلیارد دلار بود.

چند نفر از شما بابت داده هایی که برای آنها تولید می کنید، از آنها پول دریافت کرده اید؟

هیچ کدام ، درست است؟

داده ها ارزش زیادی دارند اما به طور متمرکز کنترل و متعلق به آنهاست. همه ما مواد اولیه شرکتهای بزرگ داده را تولید می کنیم اما به هیچ یک از ما برای این موضوع پولی داده نمی شود.

بنابراین بنظر می رسد که ما فقیر هستیم و شخص دیگری مالک همه چیز است.

بیایید به روشی کاملاً متفاوت به مالکیت داده ها نگاه کنیم.

اگر مالکیت داده ها را در واقع یک مسئله شخصی، فردی و اقتصادی در نظر بگیریم، چه می شود؟

اگر در اقتصاد دیجیتال جدید اجازه داشته باشیم بخشی از آنچه ایجاد می کنیم را داشته باشیم و به مردم آزادی مالکیت داده های خصوصی داده شود چه می شود؟

مفهوم حق مالکیت زمانی است که می توانید آن را در اختیار داشته باشید، استفاده کنید، هدیه دهید، منتقل کنید، آن را از بین ببرید، معامله کنید یا دارایی خود را با هر قیمتی که می خواهید بفروشید. اگر همین تعریف را برای داده های افراد ارائه دهیم چطور خواهد شد؟!

می دانم که برخی از شما ممکن است بگوید “من هرگز داده های خود را با هیچ مبلغی معامله نمی کردم.” اما بگذارید یادآوری کنم ، این دقیقاً همان کاری است که اکنون انجام می دهید ، با این تفاوت که داده های خود را رایگان می دهید. به علاوه، حریم خصوصی یک مسئله کاملاً شخصی است. ممکن است این امتیاز را داشته باشید که حریم خصوصی خود را نسبت به پول در اولویت قرار دهید.

با داشتن این قدرت که بتوانیم بر روی داده هایمان قیمت گذاری کنیم، ابزاری برای انعکاس ترجیحات شخصی خود بدست می آوریم. به عنوان مثال، اگر مشارکت در یک تحقیق پزشکی خاص برای شما بسیار معنی دار باشد، می توانید داده های خود را به صورت رایگان اهدا کنید. یا اگر می توانستیم داده های رفتاری خود را مثلاً ۱۰۰۰۰۰ دلار آمریکا در نظر بگیریم، شک دارم که هیچ گروه سیاسی میتوانست رأی شما را بر اساس رفتار و احساسات شما مورد هدف قرار داده یا دستکاری کند.

پس شما هستید که کنترل می کنید و تصمیم میگیرید.

شرکت های نوپایی در حال حاضر ابزارهایی را ایجاد می کنند که به ما این امکان را می دهند کنترل خود را پس بگیریم. یک مرورگر جدید به نام Brave با مسدود کردن تهاجمی تبلیغات و ردیاب های جمع آوری داده از نشت داده ها جلوگیری می کند.

به نظر شما وجود مرورگر Google ضروری است؟ دوباره فکر کنید. گوگل به صورت انحصاری داده هایمان را در اختیار دارد. موتور جستجو دیگری به نام DuckDuckGo وجود دارد که اطلاعات شخصی شما را ذخیره نمی کند یا شما را با تبلیغات دنبال نمی کند یا سابقه مرور شخصی شما را ردیابی نمی کند. و جدای سوابق مرور اشخاص، نتایج جستجوی یکسانی به همه کاربران ارایه می دهد.

خبر خوب 🙂

آگاهی فردی از حریم خصوصی و مالکیت داده ها به سرعت در حال رشد است، زیرا آگاهی از این هیولایی که همه ما در جیب خود آزاد کرده ایم ضروری است.

مورد مهم دیگر مسئولیت و تعهد ما نسبت به نسل جدید است و به همین دلیل حق مالکیت داده ها مهم تر از هر زمان دیگری است.

در حال حاضر یکی از بزرگترین عوامل استرس و اضطراب پدر و مادرها، رابطه فرزندانشان با فناوری است. ما می خواهیم به آنها کمک کنیم تا شهروندان دیجیتالی خوبی باشند، اما تنها درصورتی که بتوانیم آنها را به شهروندان باهوش و مسئولیت پذیر تبدیل کنیم موفق خواهیم بود. باید به آن ها بیاموزیم تا درک کنند چه نوع داده ای هرگز نباید به اشتراک گذاشته شود. اگر فردی را در گوگل سرچ کنید، شاید چیزهای زیادی در مورد او و کارش پیدا کنید، اما ممکن است هیچ اطلاعاتی در مورد خانواده، فرزندان و همسرش پیدا نکنید. زیرا این انتخاب باید از آن خانواده او باشد که می خواهند داده ای را در اینترنت داشته باشند یا خیر، نه آن فرد…

آنچه خواندید بخشی از تدتاک خانوم جنیفر زو اسکات بود که خیلی وقت بود می خواستم آن را با شما به اشتراک بگذارم. بخش زیادی از آن را به فارسی برگردان کردم. باکلیک بر روی تصویر ایشان می توانید این تدتاک را به زبان انگلیسی مشاهده کنید.

جنیفر زو اسکات کارآفرین و تکنولوژیست

1 دیدگاه دربارهٔ «چرا باید در ازای داده هایمان پول دریافت کنیم؟»

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *